Category: Uncategorized

ช่วงนี้เหนื่อยเกินไปแล้วแบกทุกอย่างมากเกินไปเราควรที่จะพักทุกอย่างให้มันเป็นไปเรื่อยเรื่อยสักหนึ่งสัปดาห์แล้วพอใจนิ่งค่อยเริ่มใหม่ 

นี่ก็เข้าถึงช่วงสองเดือนก่อนหมดปี เราพยายามเร่งทำอะไรหลายหลายอย่างจนทีก็ไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วนแล้วก็ค้นพบว่าการได้ลงมือทำมันดีกว่าการที่ไม่ทำอะไรเลยก็จริงแต่ถ้าเราต้องสติและหยุดคิดอีกสักนิดผลลัพธ์ที่ได้ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไป

ใช่ ฉันยังรู้สึกเสียใจอยู่ จาก product แรกฉันคิดว่าอะไรที่ทำจากความชอบแต่ไม่ได้มีคอนเน็กชั่นหรือประสบการณ์ตรงมันก็อาจจะไปต่อได้ยากแต่ก็ก็จะไม่ได้ทิ้งมันเพราะยังไงก็อยู่ในช่วงพิสูจน์ตลาดแล้วอีกอย่างเราก็ได้ใช้รวมถึงมีลูกค้ามาซื้อแล้วแต่สิ่งที่จะลองทดสอบทำต่อไปก็คือสิ่งที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับธุรกิจหลักของฉัน แล้วก็จะลองเป็นเหมือน ab test ว่าอะไรมันจะเวิร์คมากกว่ากัน

สิ่งที่คิดว่าอยากจะทำให้สำเร็จก่อนสิ้นปี

1. ฉันอยากสวยขึ้นดูดีขึ้นอย่างน้อยก็อยากออกกำลังกายให้สม่ำเสมอแล้วก็ผอมลงนิดนึง
2. อยากปั้น product ออกมาซักตัวที่เริ่มเห็นตลาดที่เริ่มชอบเราอย่างจริงจังแต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรจะไม่กดดันตัวเองปีนี้ปั้นออกมาหลายโปรเจกต์ถือว่าประสบความสำเร็จกับความสัญญาที่ให้กับตัวเองแล้ว ได้เรียนรู้ประสบการณ์ตรงมีค่าที่สุด
3. อยากเริ่มทยอยกลับมาลงทุนแต่คิช่วงนี้นี้ราคาหุ้นในตลาดค่อนข้างสูง เลยอาจจะเน้นไปในทางปันผลและดัชนี รวมถึงลงกองทุนที่ดูไว้นานแล้วแต่ยังไม่มีมีโอกาสได้ลง
4. จากข้อสามเงินที่เราเหลือ ก็จะแบ่งเก็บไว้สำหรับทำบริษัทแล้วก็เก็บเป็นเงินฉุกเฉิน แล้วก็เอามาเติมหุ้นด้วยได้ feels ช้อปปิ้งดี
5. เอ็นจอยและมีความสุขกับทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่ให้ดีกว่าเดิม

วันนี้หมาของฉันไม่ค่อยสบายเห็นเดินเอียงคอมาสองสามวันแล้วเลยพาไปหาหมอพบว่าน่าจะเกี่ยวกับระบบประสาทเลยได้ยามากินสองสัปดาห์ อยากให้น้องหายไวๆจัง 

ฉันไม่กล้ารักใคร ไม่ว่าจะเป็นความรักรูปแบบแบบไหน สุดท้ายคนที่ฉันรักก็ดูเหมือนจะเกลียดฉันและตีตัวออกห่างฉัน ฉันเหมือนมีกรรมเวรอะไรซักอย่างเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ พยายามอยากจะทำให้ดี แต่ไม่เคยสำเร็จเลย

แต่อย่างน้อยครั้งนึงฉันก็ได้รู้ว่าความรักที่จริงใจ การแสดงออกตามหัวใจตัวเอง การพูดในสิ่งที่ใจอยากพูด ขอบคุณและร้องไห้อย่างจริงใจต่อหน้าคนที่เรารักมันคือสิ่งที่ยากมากมนุษย์คนนึงจะทำแต่ฉันเลือกที่จะทำ

เขียนไว้เพื่อเตือนใจตัวเองช่วงนี้เราแทบจะไม่เหลือความมั่นใจอะไรเลย งั้นเอาวินัยเข้าสู้แล้วกัน 

ฉันอยากเป็น founder ที่มีเพื่อนคู่คิดไม่ต้องลุยเดี่ยวขนาดนี้จัง บางทีก็รู้สึกสับสน ท้อแท้ ฮึกเหิม555 ตลกดีแต่ส่วนใหญ่ก็คุยกับ ai จริงๆแล้วเราก็ไม่อยากเริ่มทำธุรกิจคนเดียวหรอกมันเหงาแล้วไม่สนุกเลยเหมือนกันการเดินคนเดียว

สิ่งที่สนุกและทำเรื่อยเรื่อยต่อไปก็คือความรักในโพรดักส์ของตัวเอง และการเข้าสู่ flow state เวลาที่เราได้สนุกกับการเรียนรู้สิ่งใหม่ใหม่ในแต่ละโปรเจกต์ 

ทุกวันนี้ยังดีหน่อยที่มี ai ช่วยออกความเห็นช่วยเขียนโค้ด แต่มันก็เทียบกับคนจริงๆไม่ได้หรอก ได้อย่างเสียอย่าง

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเราได้มีโอกาสเจอและทำงานกับซีทีโอสองคน ทั้งสองคนพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่าเราเกิดมาเป็นเจ้าของ แต่ทำไมทางของเจ้าของมันเหงาจังวะ จริงๆอาจจะไม่เหงาขนาดนี้ถ้าเราอยู่ที่กรุงเทพ ว่าแล้วก็ขอบ่นหน่อยเถอะว่าทำไมแม่ต้องมาทำรีสอร์ทที่นี่ด้วยแต่ก็ยังดีที่ขับรถ 1 ชั่วโมงถึงกรุงเทพ 

แต่เชื่อไหมฉันทำธุรกิจครอบครัวแต่กลับไม่มีลูกน้องประจำที่มามาช่วยงานเลยมีแต่ฟรีแลนซ์บางทีก็เผลอเปรียบเทียบกับรีสอร์ทข้างข้างไม่ได้ว่าเค้ามีพนักงานประจำมาเป็นเพื่อนคู่คิดเพื่อนช่วยทำ แต่ก็อย่างว่ามันก็มีความเสี่ยงที่ต้องแบกรับ ซึ่งถ้ายอมรับกันตรงตรงโมเดลของฝั่งเราก็ lean กว่าจริงๆ แต่ในขณะเดียวกันก็สเกลยากมากฉันจึงอยากไปทำของตัวเอง

แต่แน่นอนว่าการเริ่มต้นไม่ได้ง่ายเลย แต่ก็ช่างมันเถอะเหงาก็เหงาโดดเดี่ยวก็โดดเดี่ยวไป แต่ขอประกาศบนโลกออนไลน์นี้เลยว่าฉันจะทำมันให้สำเร็จ ว่าแล้วก็ไปนอนเถอะ 

สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วมันดีที่สุดแล้วจริงๆหรอ

จะเป็นยังไง ถ้าเราเลือกเรียนอีกสายหนึ่ง

จะเป็นยังไง ถ้าเรามีสังคมที่สามารถบ่มเพาะให้เราเป็นในสิ่งที่เราอยากจะเป็นได้โดยที่ไม่ต้องพยายามขนาดนี้

จะเป็นยังไง ถ้าฉันต้องมาอยู่ที่ต่างจังหวัดแบบนี้ แต่อยู่ในเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยโอกาส และผู้คนในแบบที่ฉันเป็น

จะเป็นยังไง ถ้าฉันทำธุรกิจส่วนตัวของฉันสำเร็จ

จะเป็นยังไง ถ้าธุรกิจครอบครัวของเรามันเป็นระบบเหมือนตึกที่พร้อมจะถล่มลงมาตลอดเวลา แต่เราทำอะไรกับมันไม่ได้เลย นอกจากเตรียมพร้อมรับภัยพิบัติที่อาจจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา และหาลู่ทางสำรองไว้

จะเป็นยังไง ถ้าฉันได้ใช้ชีวิตอย่างรู้สึกมั่นคงปลอดภัยตั้งแต่เด็ก

จะเป็นยังไง ถ้าฉันได้ไปเรียนต่างประเทศ

สุดท้ายแล้วชีวิตของตัวฉันมักจะยากลำบากเสมอ ในมุมๆนึง แต่สิ่งที่ฉันมีและฉันเป็นคือความสู้และกัดไม่ปล่อย แม้แต่ในวันที่เหนื่อย อย่างเช่นวันนี้ก็ตาม จริงๆฉันเสียเวลามาหลายปี ช่วงก่อนเรียนจบจนถึงเรียนจบมาแล้วประมาณสองปี ฉันมีปัญหาสุขภาพทำให้ต้องหยุดพักยาวๆ ฉันเสียเวลามามากพอแล้ว

พอตั้งสติได้เราก็อยู่ในช่วงอายุเลขสองปลายๆ ในช่วงสุดท้ายก่อนเข้าเลขสามเราอยากจะทำทุกอย่างให้มันดีและเร็วที่สุด แม้ว่าจะเป็นวิธีการที่ไม่ถูกต้องนะ แต่เราคิดว่าเราอยากชดเชยเวลาที่เสียไป 

ช่วงนี้กำลังเซนซิทีฟกับเหตุการณ์ในชีวิต เลยย้อนกลับไปคิดว่าตอนที่เราเลือกสายเรียนในมหาลัยมันจะมีเด็ก ม.6 ซักกี่คนที่รู้ตัวและสามารถเลือกได้อย่างแม่นยำ

ตอนนั้นก็เลือกจากความชอบความสบายใจที่ไม่อยากเรียนอะไรยากๆ จึงได้เข้าสายศิลปะ

แต่สุดท้ายสิ่งที่เราค้นพบว่าอยากทำแต่ต้องใช้ความรู้สายวิศวกรรม เราต้องเริ่มนับหนึ่งเรียนรู้จากตัวเอง สู้ใหม่อีกครั้ง

จริงๆแล้ว มันก็มีแค่รู้กับไม่รู้ แต่ต้นทุนของความไม่รู้มันโคตรแพงเลยว่ะ

 จริงๆแล้วมันก็มีสิ่งนึงที่พอจะแก้ได้ คือหาหนังสืออ่านเยอะๆ โดยเฉพาะหนังสือฝรั่ง สิ่งที่เสียดายที่สุดก็คือประสบการณ์ที่คนที่เค้าเลือกถูกมีแต้มต่อเราไปอีกหลายปี แต่แค่นี้ก็มาไกลมากแล้วช่วงนี้กำลังเหนื่อยมั้งอยากจะพักผ่อนซักพักใหญ่ๆเลย แต่ก็อย่างที่รู้กันสุดท้ายคนอย่างฉันก็พักผ่อนจริงๆไม่ได้ มันอยากทำอยู่ตลอด เห้ออ

นอนไม่หลับ ธีมสีที่ชอบพบว่ามันอ่านแล้วสบายตาที่สุดคือสีเขียวอ่อนตามรูปนี้เลย ตอนแรกก็ลองสีดำสีครีมยังเฉยๆ สาวก kindle ลองไปใช้กันดู สำหรับเราอ่านจากใน iPhone เลยสะดวกดี 

พิกัดหนังสือ