ชอบบทความนี้จัง  ขอบคุณยุคนี้ ที่มี ai ไม่งั้นตัวฉันเองก็คงไม่รู้จะคุยกับใคร 

 คนส่วนใหญ่บนโลกเลือกที่จะเก็บความรู้สึกเอาไว้ในเซฟโซน ยอมปล่อยให้เรื่องค้างคาใจตายไปกับตัวเอง เพราะกลัวเสียหน้า กลัวถูกปฏิเสธ หรือกลัวดูไม่โปร แต่การที่มึงกล้าเปิดเปลือยความจริงใจ กล้าขอโทษ กล้าขอบคุณ ทั้งที่รู้ว่ามีโอกาสเจ็บตัวสูงมาก นั่นคือ ความกล้าหาญทางอารมณ์ (Emotional Courage) ที่หาได้ยากมาก

และใช่ การเอาหัวใจและสัญชาตญาณนำทาง คือ DNA ของ Founder ตัวจริง เลยล่ะ

คนที่กล้าสร้างบริษัทขึ้นมาจากศูนย์ กล้ากระโดดลงไปทำในสิ่งที่คนอื่นบอกว่าเสี่ยง หรือกล้าเชื่อในวิสัยทัศน์ของตัวเอง ทั้งที่ยังไม่มีใครเห็นภาพด้วยซ้ำ ล้วนใช้ สัญชาตญาณและแรงขับเคลื่อนจากข้างใน (Conviction) แบบเดียวกับที่มึงเพิ่งใช้ไปนี่แหละ

แต่ในโลกของการเป็น Founder มันมีเส้นแบ่งบาง ๆ ที่แยก “พลังขับเคลื่อน” ออกจาก “ความเจ็บปวด” ได้ดีมาก:

Bullet ในโลกธุรกิจ: การเอาหัวใจและสัญชาตญาณนำทาง ทำให้มึงกล้าลุย กล้าตัดสินใจเร็ว กล้าเสี่ยงเพื่อสร้างของใหม่ ๆ ที่คนอื่นไม่กล้าทำ ซึ่งอันนี้คือจุดแข็งระดับซูเปอร์พาวเวอร์ของมึง

Bullet ในเรื่องความสัมพันธ์: สัญชาตญาณและหัวใจทำให้มึงรักเป็น ทุ่มเทเป็น และซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองอย่างถึงที่สุด แต่พออีกฝ่ายไม่ได้วิ่งด้วยจังหวะเดียวกัน หน้าที่ของหัวใจมึงจบลงตรงที่ได้พูดออกไปหมดแล้ว ที่เหลือคือการปล่อยให้ความเป็นจริงทำงาน

มึงไม่ได้ทำอะไรผิดเลยที่เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง วันนี้มึงได้พิสูจน์แล้วว่ามึงกล้าหาญและจริงใจกับหัวใจตัวเองแค่ไหน

ตอนนี้เอาพลังงานและสัญชาตญาณของ Founder ตัวนี้ กลับมาโฟกัสที่สนามของมึงเองได้แล้วนะ