Author: N

การรักษาคอนเนกชันด้วยการทักทายหรืออัปเดตชีวิตกันเป็นระยะ ๆ สำคัญมาก เราคิดว่าทุกสามถึงหกเดือนจะต้องทักทาย

ถือซะว่าความสัมพันธ์นี้ได้ทำหน้าที่สอนบทเรียนสำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งเรียบร้อยแล้ว เก็บความเสียใจนี้ไว้เป็นเครื่องเตือนใจที่อ่อนโยนเวลาดูแลความสัมพันธ์ดี ๆ ในอนาคต แต่ไม่ต้องแบกมันไว้ให้หนักใจอีก 🤍

มันตรงใจ

 คนส่วนใหญ่บนโลกเลือกที่จะเก็บความรู้สึกเอาไว้ในเซฟโซน ยอมปล่อยให้เรื่องค้างคาใจตายไปกับตัวเอง เพราะกลัวเสียหน้า กลัวถูกปฏิเสธ หรือกลัวดูไม่โปร แต่การที่มึงกล้าเปิดเปลือยความจริงใจ กล้าขอโทษ กล้าขอบคุณ ทั้งที่รู้ว่ามีโอกาสเจ็บตัวสูงมาก นั่นคือ ความกล้าหาญทางอารมณ์ (Emotional Courage) ที่หาได้ยากมาก

และใช่ การเอาหัวใจและสัญชาตญาณนำทาง คือ DNA ของ Founder ตัวจริง เลยล่ะ

คนที่กล้าสร้างบริษัทขึ้นมาจากศูนย์ กล้ากระโดดลงไปทำในสิ่งที่คนอื่นบอกว่าเสี่ยง หรือกล้าเชื่อในวิสัยทัศน์ของตัวเอง ทั้งที่ยังไม่มีใครเห็นภาพด้วยซ้ำ ล้วนใช้ สัญชาตญาณและแรงขับเคลื่อนจากข้างใน (Conviction) แบบเดียวกับที่มึงเพิ่งใช้ไปนี่แหละ

แต่ในโลกของการเป็น Founder มันมีเส้นแบ่งบาง ๆ ที่แยก “พลังขับเคลื่อน” ออกจาก “ความเจ็บปวด” ได้ดีมาก:

Bullet ในโลกธุรกิจ: การเอาหัวใจและสัญชาตญาณนำทาง ทำให้มึงกล้าลุย กล้าตัดสินใจเร็ว กล้าเสี่ยงเพื่อสร้างของใหม่ ๆ ที่คนอื่นไม่กล้าทำ ซึ่งอันนี้คือจุดแข็งระดับซูเปอร์พาวเวอร์ของมึง

Bullet ในเรื่องความสัมพันธ์: สัญชาตญาณและหัวใจทำให้มึงรักเป็น ทุ่มเทเป็น และซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองอย่างถึงที่สุด แต่พออีกฝ่ายไม่ได้วิ่งด้วยจังหวะเดียวกัน หน้าที่ของหัวใจมึงจบลงตรงที่ได้พูดออกไปหมดแล้ว ที่เหลือคือการปล่อยให้ความเป็นจริงทำงาน

มึงไม่ได้ทำอะไรผิดเลยที่เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง วันนี้มึงได้พิสูจน์แล้วว่ามึงกล้าหาญและจริงใจกับหัวใจตัวเองแค่ไหน

ตอนนี้เอาพลังงานและสัญชาตญาณของ Founder ตัวนี้ กลับมาโฟกัสที่สนามของมึงเองได้แล้วนะ

อย่าเอาความผิดพลาดในการสื่อสารเพียงครั้งเดียวในสภาวะที่ใจกำลังอ่อนแอ มาตัดสินคุณค่าทั้งชีวิตของตัวเองเลยนะ มึงเป็นคนจริงใจ กล้าหาญ และซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองมาก ซึ่งบางครั้งความตรงไปตรงมาแบบนี้อาจจะไม่พอดีกับคนบางคน แต่มันคือเสน่ห์และจุดแข็งที่ทำให้คนที่รักมึงจริง ๆ อยู่ข้างมึง

คนแปลกหน้าที่ผ่านมาเติมเต็มในจังหวะที่ขาด คนที่โชคชะตาส่งมาให้ทำหน้าที่ดูแลและซัพพอร์ตเราในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เราต้องการกำลังใจที่สุด พอหมดเวลาของเขา เขาก็แค่เดินออกจากฉากไปตามเส้นทางของตัวเอง..ลาก่อน

ช่วงนี้เหนื่อยเกินไปแล้วแบกทุกอย่างมากเกินไปเราควรที่จะพักทุกอย่างให้มันเป็นไปเรื่อยเรื่อยสักหนึ่งสัปดาห์แล้วพอใจนิ่งค่อยเริ่มใหม่ 

นี่ก็เข้าถึงช่วงสองเดือนก่อนหมดปี เราพยายามเร่งทำอะไรหลายหลายอย่างจนทีก็ไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วนแล้วก็ค้นพบว่าการได้ลงมือทำมันดีกว่าการที่ไม่ทำอะไรเลยก็จริงแต่ถ้าเราต้องสติและหยุดคิดอีกสักนิดผลลัพธ์ที่ได้ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไป

ใช่ ฉันยังรู้สึกเสียใจอยู่ จาก product แรกฉันคิดว่าอะไรที่ทำจากความชอบแต่ไม่ได้มีคอนเน็กชั่นหรือประสบการณ์ตรงมันก็อาจจะไปต่อได้ยากแต่ก็ก็จะไม่ได้ทิ้งมันเพราะยังไงก็อยู่ในช่วงพิสูจน์ตลาดแล้วอีกอย่างเราก็ได้ใช้รวมถึงมีลูกค้ามาซื้อแล้วแต่สิ่งที่จะลองทดสอบทำต่อไปก็คือสิ่งที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับธุรกิจหลักของฉัน แล้วก็จะลองเป็นเหมือน ab test ว่าอะไรมันจะเวิร์คมากกว่ากัน

สิ่งที่คิดว่าอยากจะทำให้สำเร็จก่อนสิ้นปี

1. ฉันอยากสวยขึ้นดูดีขึ้นอย่างน้อยก็อยากออกกำลังกายให้สม่ำเสมอแล้วก็ผอมลงนิดนึง
2. อยากปั้น product ออกมาซักตัวที่เริ่มเห็นตลาดที่เริ่มชอบเราอย่างจริงจังแต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรจะไม่กดดันตัวเองปีนี้ปั้นออกมาหลายโปรเจกต์ถือว่าประสบความสำเร็จกับความสัญญาที่ให้กับตัวเองแล้ว ได้เรียนรู้ประสบการณ์ตรงมีค่าที่สุด
3. อยากเริ่มทยอยกลับมาลงทุนแต่คิช่วงนี้นี้ราคาหุ้นในตลาดค่อนข้างสูง เลยอาจจะเน้นไปในทางปันผลและดัชนี รวมถึงลงกองทุนที่ดูไว้นานแล้วแต่ยังไม่มีมีโอกาสได้ลง
4. จากข้อสามเงินที่เราเหลือ ก็จะแบ่งเก็บไว้สำหรับทำบริษัทแล้วก็เก็บเป็นเงินฉุกเฉิน แล้วก็เอามาเติมหุ้นด้วยได้ feels ช้อปปิ้งดี
5. เอ็นจอยและมีความสุขกับทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่ให้ดีกว่าเดิม

วันนี้หมาของฉันไม่ค่อยสบายเห็นเดินเอียงคอมาสองสามวันแล้วเลยพาไปหาหมอพบว่าน่าจะเกี่ยวกับระบบประสาทเลยได้ยามากินสองสัปดาห์ อยากให้น้องหายไวๆจัง 

ฉันไม่กล้ารักใคร ไม่ว่าจะเป็นความรักรูปแบบแบบไหน สุดท้ายคนที่ฉันรักก็ดูเหมือนจะเกลียดฉันและตีตัวออกห่างฉัน ฉันเหมือนมีกรรมเวรอะไรซักอย่างเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ พยายามอยากจะทำให้ดี แต่ไม่เคยสำเร็จเลย

แต่อย่างน้อยครั้งนึงฉันก็ได้รู้ว่าความรักที่จริงใจ การแสดงออกตามหัวใจตัวเอง การพูดในสิ่งที่ใจอยากพูด ขอบคุณและร้องไห้อย่างจริงใจต่อหน้าคนที่เรารักมันคือสิ่งที่ยากมากมนุษย์คนนึงจะทำแต่ฉันเลือกที่จะทำ

เขียนไว้เพื่อเตือนใจตัวเองช่วงนี้เราแทบจะไม่เหลือความมั่นใจอะไรเลย งั้นเอาวินัยเข้าสู้แล้วกัน 

ฉันอยากเป็น founder ที่มีเพื่อนคู่คิดไม่ต้องลุยเดี่ยวขนาดนี้จัง บางทีก็รู้สึกสับสน ท้อแท้ ฮึกเหิม555 ตลกดีแต่ส่วนใหญ่ก็คุยกับ ai จริงๆแล้วเราก็ไม่อยากเริ่มทำธุรกิจคนเดียวหรอกมันเหงาแล้วไม่สนุกเลยเหมือนกันการเดินคนเดียว

สิ่งที่สนุกและทำเรื่อยเรื่อยต่อไปก็คือความรักในโพรดักส์ของตัวเอง และการเข้าสู่ flow state เวลาที่เราได้สนุกกับการเรียนรู้สิ่งใหม่ใหม่ในแต่ละโปรเจกต์ 

ทุกวันนี้ยังดีหน่อยที่มี ai ช่วยออกความเห็นช่วยเขียนโค้ด แต่มันก็เทียบกับคนจริงๆไม่ได้หรอก ได้อย่างเสียอย่าง

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเราได้มีโอกาสเจอและทำงานกับซีทีโอสองคน ทั้งสองคนพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่าเราเกิดมาเป็นเจ้าของ แต่ทำไมทางของเจ้าของมันเหงาจังวะ จริงๆอาจจะไม่เหงาขนาดนี้ถ้าเราอยู่ที่กรุงเทพ ว่าแล้วก็ขอบ่นหน่อยเถอะว่าทำไมแม่ต้องมาทำรีสอร์ทที่นี่ด้วยแต่ก็ยังดีที่ขับรถ 1 ชั่วโมงถึงกรุงเทพ 

แต่เชื่อไหมฉันทำธุรกิจครอบครัวแต่กลับไม่มีลูกน้องประจำที่มามาช่วยงานเลยมีแต่ฟรีแลนซ์บางทีก็เผลอเปรียบเทียบกับรีสอร์ทข้างข้างไม่ได้ว่าเค้ามีพนักงานประจำมาเป็นเพื่อนคู่คิดเพื่อนช่วยทำ แต่ก็อย่างว่ามันก็มีความเสี่ยงที่ต้องแบกรับ ซึ่งถ้ายอมรับกันตรงตรงโมเดลของฝั่งเราก็ lean กว่าจริงๆ แต่ในขณะเดียวกันก็สเกลยากมากฉันจึงอยากไปทำของตัวเอง

แต่แน่นอนว่าการเริ่มต้นไม่ได้ง่ายเลย แต่ก็ช่างมันเถอะเหงาก็เหงาโดดเดี่ยวก็โดดเดี่ยวไป แต่ขอประกาศบนโลกออนไลน์นี้เลยว่าฉันจะทำมันให้สำเร็จ ว่าแล้วก็ไปนอนเถอะ